Chodzi o autorów znanych dzieł literackich nagradzanych licznymi nagrodami, tych, o których uczymy się w szkołach. Baczyński, Białoszewski, Długosz, Fredro, Gałczyński, Gombrowicz, Herbert, Herling-Grudziński, Kochanowski, Konopnicka, Krasicki, Mickiewicz, Miłosz, Nałkowska, Niemcewicz, Norwid, Orzeszkowa, Pawlikowska-Jasnorzewska, Przerwa-Tetmajer, Reymont, Sienkiewicz, Słowacki, Szymborska, Wyspiański, Żeromski (...)

Które dzieła tych najbardziej znanych polskich pisarzy przypadły Wam do gustu, a przez które przebrnęliście tylko dlatego, że wymagane to było od Was w szkole? Czy jakiś autor jest Wam szczególnie bliski? Kogo cenicie najbardziej, a czyja twórczość Wam nie podchodzi? Których uważacie za słusznie nagradzanych, a których nie?

Dla mnie bezapelacyjnie króluje Andrzej Bursa. Jego 'Zabicie Ciotki' to jedna z nielicznych polskich powieści, które mnie powaliły na kolana.

Natomiast Gombrowicz to mój wróg. Przez 'Ferdydurke' nigdy nie przebrnąłem.

Przez większość przebrnąłem ledwo-ledwo, z zachowaniem zasady, że poezja jest lepsza od prozy, bo przeczytanie zajmuje mało czasu. Najcięższe dla mnie, jeśli chodzi o prozę - pouczające pozytywistyczne trupy spod pióra Żeromskiego i Prusa i nowelki o biednych sierotkach pieczonych w piecach w wyniku ciemnoty. Stosunkowo najmilszy Sienkiewicz.

Przeważnie unikam polskich pisarzy i poetów. Wolę czytać dzieła zagranicznych twórców. Jedynie wiersze K.K. Baczyńskiego do mnie przemawiają...

Przebrnęłam przez wszystkich twórców, ale jeśli chodzi o ich dzieła to po paru kartkach odstawiałam...
Przeczytałam tylko dramaty i Ferdydurke od początku do końca.
Żeby nie było, nie jestem z tego dumna, ale ja nie cierpię czytać powieści.

A tak btw. dzisiaj na wykładzie miałam, że te książki są na liście lektur bo przetrwały próbę czasu - a dlaczego przetrwały, to już inna bajka...
W każdym razie dowiedziałam się, że Harry Potter był przełomem na rynku księgarskim i pociągnął za sobą 2 ważne ogony:
1. Powrót do tymczasowo zapomnianego Tolkiena i jego klimatów
2. Rozwój książki młodzieżowej, bo do tej pory była wielka dziura miedzy lekturami szkolnymi szkoły podstawowej, a książkami dążącymi już w jakieś konkretne przedmioty. I dzięki HP mamy na dzień dzisiejszy wielu m.in. polskich pisarzy książek młodzieżowych...
pytanie, ilu z nich przetrwa próbę czasu?

Z polskim autorów,tych z kanonu lektur wielką miłością pokochałam tylko twórczość Marka Hłaski. Do tego stopnia,że przeczytałam wszystkie jego książki i opowiadania.

Najwybitniejszy (warsztatowo na pewno) był Sienkiewicz. Po szkole mało kto ma ochotę czytać jego książki, ale jak się po niego sięgnie, to widać, że potrafił pisać. Za sam opis płonącego Rzymu z "Quo Vadis" można oddać Gretkowską i Masłowską.