1) Śmierdziało. Nieznany mi dotąd swąd wdzierał się w moje nozdrza i wysysał siły na cokolwiek. Nie wiedziałem gdzie jestem i jak się tu znalazłem.
Rozejrzałem się po ciemnym pokoju i dostrzegłem jakby framugę drzwi, prowadzących zapewne do następnego pomieszczenia. Musiałem się stąd wyrwać, czułem że zostanę tu choćby chwilę dłużej to zwymiotuje, albo zemdleje. Postąpiłem o krok do przodu i zwaliłem się z hukiem na kolana, usłyszałem trzask, krzyknąłem. Ból który przyszedł był ostry jak wbicie sztyletu dał mi do zrozumienia że żyję, wiem ze to szalenie zabrzmi ale ucieszyłem się.
Wiedziałem że kolano nie jest złamane tylko porządnie zwichnięte. Opadłem na podłogę i zacząłem czołgać się do drzwi, które jak ślepo wierzyłem miały być moim ratunkiem, wyjściem z tego całego szaleństwa.
Czułem się jak kawał metalu, podłoga zaś pełniła rolę silnego magnesu, i dość poważnie potraktowała swoją rolę, wierzcie mi, nie miałem ochoty się śmiać, zwłaszcza że na oczy coraz szybciej zachodziła mroczna mgiełka. Wyczerpanie i odór powodujący krwawienie z nosa może odciąć człowieka od rzeczywistości.
Byłem niemal pewien że odpływam, szorowałem brzuchem po ziemi i kierowałem się do celu. Coś wstrząsnęło pokojem. Miarowe, metaliczne łup, łup.
Naprężyłem się, uniosłem głowę i ujrzałem jakby źródło owej mgiełki. Wylewała się ona z pokoju który miał być moim wyjściem z piekła. Łzy napłynęły mi do oczu, byłem zrozpaczony. Szybko rozejrzałem się po pokoju by znaleźć inne wyjście, a drogo mnie to kosztowało. Nagły trzask w plecach całkowicie powalił mnie na ziemię, ból który mu towarzyszył był paraliżujący. Teraz nie czułem że podłoga mnie przyciąga, byłem do niej wprost przybity, bezradny, ledwo oddychałem.
Czarna mgła zalała mi oczy, i wraz z nią syczący szept pochłonął mój umysł.

(Jest to dopiero intro więc nie krzyczeć że za krótkie, codziennie będzie po kawałku.)

"Ból który przyszedł był ostry jak wbicie sztyletu dał mi do zrozumienia że żyję, wiem ze to szalenie zabrzmi ale ucieszyłem się" - zakręcone to trochę zdanie. Może dlatego, że powinna być kropka. Ja bym napisała to tak "Ból, który przyszedł był ostry jak wbicie sztyletu. Dał mi on do zrozumienia, że żyję. Wiem, że to szalenie zabrzmi, ale ucieszyłem się."

Zauważyłam, że brakuje ci przecinków i niektóre zdania powinny być poprzedzielane kropkami.

Hmmm...ciekawe
tytuł jakis przydalby się...

Spoko. Zobaczysz że będzie tak jak mówiłem Drugą część napiszę duuuużo później a ta pierwsza będzie jeszcze tysiąc razy edytowana i poprawiana. I pewnie nie pokaże wam w ogóle sensu opowiadania bo to gówienko to jedynie skromny procent całości. A czas goni.

"Ból, który przyszedł był ostry jak wbicie sztyletu. Dał mi on do zrozumienia, że żyję, wiem, że to szalenie zabrzmi, ale ucieszyłem się."

Czasami za uparcie tkwię w błędach.

Liczy się treść,a nie jesj poprawność ortograficzna.Chciaż poprawnie ujęta-byłaby pewnie milsza dla oczu,lecz nie dla umyslu
O ile o ten aspekt ci chodzilo?

17oOolKkaa17+29-10-2008, 23:51test napisał(a):

Cytat: (17oOolKkaa17 @ 29-10-2008, 23:51)

Chciaż poprawnie ujęta-byłaby pewnie milsza dla oczu,lecz nie dla umyslu

Co za gadanie głupot. Przez takie podejście rodzą się tylko analfabeci...

17oOolKkaa17+30-10-2008, 01:30test napisał(a):

Cytat: (17oOolKkaa17 @ 30-10-2008, 01:30)

Hmmm...ciekawe
tytuł jakis przydalby się...

258121

Po pierwsze nie jest ciekawe, bo bohater się obudzi. Czyli straszna tandeta wykorzystywana w wielu opowiadaniach bądź filmach. Po drugie ma tytuł: "Theopanicrum"

uważasz,że analfabeta nie ma prawa by zaisnieć w naszej ograniczonej spoleczności?że trzeba go skreślić-bo jest analfabetą;/

Heh. Na pewno Dellay nie chodziło o jakąś nietolerancję. Zapewne mówiła o tym że zdania z bykami nie są absolutnie przyjemniejsze dla umysłu. I ja się jej nie dziwie.

Być może...chyba zmęczenie działa na mnie w taki sposób-lekko aagresywny
dbn

O zaistnieniu jako pisarz analfabeta może sobie tylko pomarzyć, bo nawet korektor nie będzie chciał sprawdzać tekstu, w którym jest błąd na błędzie. Poza tym co masz na myśli pisząc "nasza ograniczona społeczność"? Te forum?
Jeśli ktoś umieszcza tekst, to niech się liczy z tym, że ktoś może pokazać mu błędy. Każdy człowiek piszący z pasją, ceni sobie uwagi i spostrzeżenia czytelników, ponieważ umożliwiają mu lepszy rozwój swojego pisania. Prawdziwy pisarz nigdy nie spoczywa na laurach, zawsze chce przejść na poziom wyżej.

Komentarz do komentarza (ale sensowne stwierdzenie) Dellay. Masz rację nie wystarczy pomysł, ale trzeba mieć także warsztat (jak ja tego słowa nie lubię), czyli umiejętność pisania dobrym stylem, przystępnym dla czytelnika.

2) Jedyne co czułem to powolnie puszczający mnie paraliż. Przyjemne odrętwienie zjeżdżało przez ciało aż po krańce kończyn. Ponownie w moje nozdrza wbił się porażający fetor, na szczęście ten fetor był mi znajomy - był to mój pokój.
Ostrożnie rozwarłem powieki by upewnić się czy miejsce w którym się znajduję to nie jakaś kolejna iluzja. Ale nie, tym razem nie widziałem żadnej mgiełki i prócz porannego rozleniwienia mogłem śmiało ruszyć ręką. Uśmiechnąłem się i zadałem sobie pytanie. - Czy te pieprzone sny kiedyś mnie będą chciały zatrzymać? Po raz kolejny mi się udało, owszem. Ale raz za razem jest coraz gorzej. Pierwszego razu wstałem lekko spocony, a dziś? Ku*wa! Czuje się jakby ktoś wyrwał mi duszę, wypi*dził w kosmos, rozszarpał na kawałki i jej resztkami rypnął z powrotem we mnie.
Jeszcze parę minut rozkoszowałem się swoim kochanym wyrkiem, po czym zebrałem w sobie odwagę i wstałem.
Lekkie zawirowanie w głowie przyjąłem również z uśmiechem na twarzy, bo ono przypomniało mi o wczorajszym wieczorze.
Parę kresek Glorii i człowiek jest jak tornado. Tak, a nad ranem ma burze we łbie. Na szczęście ja byłem już stałym konsumentem tegoż środku i dla tego jego skutki uboczne takie jak krwawienie z nosa, czy poranna sieka w bani przestały mnie nękać.
Przypomniałem sobie również o mojej towarzyszce z którą spędziłem tą noc i zdziwiłem się że nie mam jej przy mnie w łóżku.
Szybko założyłem spodnie i wtedy zorientowałem się czemu piękna pani mnie opuściła. Suka rypnęła mi portfel!
Szybkimi ruchami narzuciłem na siebie koszulę, kamizelkę a potem wskoczyłem w buty. Podbiegłem do szafki wyciągając z niej mały nóż zdobiony ząbkami (Taka pamiątka po zmarłym koledze. Chciał mi tą kosę sprzedać, oczywiście w żebra, ale mu się to nie udało. Wyjąłem ją z jego truchła, przetarłem i wyglądała jak nowa.)
Wiedziałem że znaleźć jej nie będzie trudno, w końcu pamiętam gdzie ją "wypożyczyłem".
Otworzyłem drzwi i wystrzeliłem na klatkę. Na zasrane złamanie karku pędziłem do burdelu by odzyskać kasę z nadzieją że dziwka jej nie przepuściła. Dziwny zastój ze snu jeszcze mnie nie opuścił i powoli zaczynałem to dostrzegać, biegłem tym samym tempem, a zmęczenie oraz pomruk bólu zaczęły opanowywać moje ciało. Nagle potknąłem się o coś i wystrzeliłem do przodu. (pech chciał że potknąłem się po środku schodów). Uderzenie w twardą marmurową posadzkę wywołało we mnie atak ślepej furii. Chciałem zabić tego ćpuna, żula czy h*j wie co tam leżało. Sięgnąłem po nóż odbiłem się od podłogi i szybkim krokiem ruszyłem do leżącej postaci. Nagle jednak stanąłem jak wryty. Okazało się że to moja znajoma ulicznica. Leżąc w bezruchu przyglądała mi się czarnymi oczyma, a zakrwawionymi dłońmi trzymała ściśnięty kawałek kiecki. - Eh... Gwałt, a jak gwałt to i oj*bali ją pewnie przy okazji. Żeby złodziej złodziejowi dupsko skubał. Co za czasy. - Szepnąłem w zadumie. Byłem lekko przyłamany, nie z powodu portfela (choć ładny był to portfel) kasy czy też zgwałconej i zamordowanej dziwki. Chodziło mi tylko o pieprzony paszport. Bez niego byłem tyle warty ile te otaczające mnie śmiecie. Wróciłem do pokoju. Odpaliłem papierosa i rozmyślałem kto mógł by mieć na tyle informacji by mógł mi powiedzieć kto dzisiejszej nocy zgwałcił dziwkę i buchnął paszport. To pierwsze było na porządku dziennym. Ale paszport. Paszport był jak lek na zarazę podczas epidemii. Wiedziałem że muszę go znaleźć zanim ten ktoś nie zechce skorzystać z okazji i prysnąć wraz z moją nadzieją za granice.

Pomijając interpunkcje, to jakim cudem głównemu bohaterowi zmieścił się paszport w portfelu? 0.o Albo miał strasznie wielki portfel, albo jakiś mini paszport

Zmierzam słonko do wyjaśnienia To się dzieje w przyszłości, po pierwsze.
A po drugie do dziś nie wyrobiłem sobie dowodu osobistego i śmigam z paszportem w portfelu, a nie jest on jakiś ogromny