Czy wędrujecie po górach? i jakie lubicie trasy?

Ja zaczynam dopiero, tak z każdym wyjazdem coraz dalej i wyżej. Podniecają mnie bezszlakowe szczyty, totalnie dzikie, Tatry Słowackie na przykład, z tych gór najbliższych. Lubię w ogóle Tatry bardzo. W tym roku wdrapałam się na Kościelca, który wizualnie i uczuciowo to mój ulubiony szczyt jednak. Zakochałam się w nim totalnie. Za szlakami nie przepadam, bo się z nich deptaki zrobiły, po których biegają ludzie w klapkach i sandałach.

A w najbliższej przyszłości mam zamiar zakręcić się za poważniejszą wspinaczką.

Mnie się podobają Bieszczady, szczegolnie okolice jeziora Solińskiego

Ostrożniej, bo tutaj wystawiamy często warny za reklamę / kryptoreklamę :>

Tylko dwa razy byłem w Tatrach i zaliczyłem Zawrat, Krezesanicę, Ciemniaki Giewont i blondynkę. :>

Zawrat i Ciemniak! :ok:

[quote=Phobos+08-08-2008, 23:45test]

---

Nielimitowana edycja MNIE.

[quote=Indywiduum.+09-08-2008, 03:03test]

Swego czasu dosyć często jeździłam w Tatry-złaziłam je sporo i już nawet nie pamietam gdzie wlazłam,a gdzie nie. pamietam ,że zaliczyłam kolejkę,żeby wdrapać się na Giewont. Poza tym pamietam też tłum na Rysach i poranne wejście na Świnicę. I pamiętam,że do szału doprowadzały mnie te przewalające się po szlakach tłumy ludzi. W zeszłym roku byłam w Bieszczadach. Poza zadeptanymi szlakami na połoniny i Tarnicę było bosko...spokój, cisza, jeden turysta spotkany na kilka godzin, w zamian spotykałam zwierzątka Sporo szczytów przez 2 tygodnie zdobyliśmy, ale i tak najbardziej urzekająca była wyprawa w Dolinę Górnego sanu tropem pozostałości dawnych wiosek, ruin cmentarzy i totalnego odludzia.
Kilka razy byłam też na Słowacji w Słowackim Raju i Małej Fatrze, bardzo urozmaicone szlaki po niby niskich górkach,ale za to ze skałkami, łańcuchami, klamrami, mostkami i brodzeniem w strumykach-bardzo malownicze miejsca

Turyści to prawdziwa zmora,

theleranek+15-08-2008, 13:07test napisał(a):

Cytat: (theleranek @ 15-08-2008, 13:07)

Turyści to prawdziwa zmora,

jak byłam na Rysach to wyglądało to prawie identycznie. Nie było nawet gdzie odpocząć, znalazłam jedną wolną miejscówkę na słupku na szczycie

I gdzie podział się te romantyczne marzenia o górach jako sanktuarium, do którego wybierali się poeci żeby być sami z absolutem , być sami ze sobą mając pod swoimi stopami nieskończony świat...

theleranek+15-08-2008, 20:41test napisał(a):

Cytat: (theleranek @ 15-08-2008, 20:41)

I gdzie podział się te romantyczne marzenia o górach jako sanktuarium, do którego wybierali się poeci żeby być sami z absolutem , być sami ze sobą mając pod swoimi stopami nieskończony świat...

To było dawno i nieprawda

Dellay+15-08-2008, 20:48test napisał(a):

Cytat: (Dellay @ 15-08-2008, 20:48)

theleranek+15-08-2008, 20:41test napisał(a):

Cytat: (theleranek @ 15-08-2008, 20:41)

I gdzie podział się te romantyczne marzenia o górach jako sanktuarium, do którego wybierali się poeci żeby być sami z absolutem , być sami ze sobą mając pod swoimi stopami nieskończony świat...

To było dawno i nieprawda

246647

Jak nieprawda?! Ja czasami biorę rower i jadę hen, kędy wiatr mnie poniesie, w leśne knieje , w mroczne zielone święte wędrowanie, jakby goniąc za swoim cieniem Taka dusza moja, rozrywana... w drodze

Pachnie 'Starym Dobrym Małżeństwem' to wędrowanie.

Nie przepadam za górami, szczególnie tymi wysokimi, ze względu na lęk wysokości. Pozbawiam się tym samym ogladania pięknych krajobrazów, ale za bardzo się boję. Dreptam sobie czasem po tych niestromych pagórkach.